Levensgenieter
Wijn bij de maaltijd in Hotel Belroy
Anita was een absolute Levensgenieter. Daar hoorde lekker eten en een goed glas wijn bij. Tijdens onze jaarlijkse reis naar Benidorm bestelde Anita altijd wijn bij het avondeten in ons hotel. Die fles kon je op kamernummer laten zetten, 1404 in ons geval. Na de maaltijd werd de fles koel voor je bewaard. Op de foto verbleven we in Hotel Belroy.
Garnaalkroketten en Oesters
Op weg naar kunst en poëzie in het Belgische Watou of op weg naar kunstenaarsdorpen aan de Franse Côte d’Opale, maakten we met liefde meerdere malen een omweg en stop in het Belgische Ieper voor Garnaalkroketten en/of Oesters.
Aan het marktplein van deze in de Eerste Wereldoorlog totaal verwoeste stad zat het klassieke restaurant “Old Tom” met zijn typisch Belgische gerechten. De Garnaalkroketten smaakten werelds en dat gold ook voor de Oesters al waren die niet aan mij besteed.
Paella met zeevruchten
Eén van Anita’s lievelingsgerechten was de Spaanse rijstgerecht Paella en dan vooral die met zeevruchten. Ik kende het niet en heb het door Anita leren eten. Ook ik vond het heerlijk en we bestelden het in Spanje dan ook meerdere keren in die week in de tien dagen dat we er meestal waren.
Maar waar hebben we nu de lekkerste paella gegeten? Die super lekkere paella hebben we gegeten in een restaurant te midden van de rijstvelden bij Valencia.
Gelukkig waren er meer goede paellarestaurants wat dichterbij bij Benidorm, de plek waar we altijd verbleven. Eén daarvan was Los Jazmines gelegen aan de doorgaande weg van Altea naar Calpe niet ver van het kiezelstrandje van L’Olla waar we graag naartoe gingen om te zwemmen.
Ook geweldig was de paella met zeevruchten van restaurant La Tonaira aan het wat stoffige maar o zo mooie centrale plein op Isla Tabarca. Op hetzelfde eiland waren de paella’s ook heerlijk bij Casa Glòria, waar de katten aan onze voeten lagen en we tijdens de maaltijd ook van een prachtig zeezicht konden genieten.
Deze foto van Anita maakte ik aan de Boulevard van Santa Pola, een paella met zeevruchten voor de lunch als afsluiting van onze jaarlijkse Spanjereis.
Wijnen, wijnen, wijnen
Anita hield wel van een wijntje en gaf alle gasten van ons vakantiehuis Anna aan de Motte met liefde een fles wijn als welkomstgeschenk. Het leek Anita mooi om een huiswijn te hebben voor ons vakantiehuis.
Lang voordat wijnen, wijnen, wijnen een begrip werd in Nederland, stopten Anita en ik tijdens een reis naar het Franse Cagnes-sur-Mer, bij een wijnproeverij in La Motte. Want hoe mooi zou dat zijn? een La Motte wijn voor Anna aan de Motte! Anita nam de proef op de som en na wat proeverijen gingen we met vele dozen rode, witte en rosé La Motte wijnen in de auto terug naar Gouda.
De wijnen gingen echter eerst mee op onze reis die liep via Biot (Musée Fernand Léger), Cagnes-sur-Mer (euroArt meeting), Nice (Musée Matisse, Beaux-Arts), Monaco (Villa Sauber), Menton (Musée Jean Cocteau), Turijn (Castello di Rivoli), Luzern (Historisches Museum), Brienz (Freilichtmuseum Ballenberg) en Köln.
We waren even vergeten dat je niet zoveel wijnen Zwitserland in en uit mag voeren. Door Anita’s lange wapperende blonde haren mochten we aan de grens gelukkig doorrijden. Een mooi avontuur, een geweldige reis en tevreden gasten.
Vette bek
Anita hield van het leven en daar hoorde zeker lekker eten bij.
Op vakanties waren dat speciale lokale gerechten. Eén van die favorieten waren Spaanse hapjes: Tapas. Anita zei daarover: “Je krijgt er zo’n lekkere Vette bek van”. We aten dat regelmatig als lunch of tussendoortje in van die typische tapasbars zoals hier in het historische ‘Cerveseria Canarias’, trek gekregen na museumbezoeken in Barcelona.
Anita genoot zichtbaar van gerechtjes als gefrituurde inktvisjes, worstjes, tortilla, croquetas gevuld met kaas of vis, aardappelsalade en hier mosselen in pittige tomatensaus. En dat alles met een goed glas Spaanse wijn of bier en voor mij een cola.
Anita’s laatste lunch in Spanje op 17 januari 2020 bestond ook uit Tapas bij bar-restaurantje ‘Tapa-Caña’ in hartje Alicante.
Kreeft op het menu
We logeerden in B&B Chambres d’Ami(e)’s met zijn compleet over de top inrichting. De eigenaren hadden visitekaartjes liggen van hun favorieten restaurants. We namen er een paar mee en gingen langs om te kijken. Een daarvan was “The House of Eliott” (nu Maison Elza) aan de Jan Breydelstraat die een kreeftenmenu op de kaart had staan.
Normaal bleek het onmogelijk te zijn om op de dag zelf nog een tafel te krijgen. Sterker nog je moest maanden van te voren een plekje reserveren in dit restaurant. Maar het was die dag warm, iedereen wilde buiten eten en dus konden wij die avond binnen plaatsnemen en genieten van een super lekker kreeftenmenu in een jaren’20 interieur omgeven door collectables.